Τα τέσσερα χάνια της Λάκκας

Σχέδιο με χάνι της Αριστέας Ταλαγιάννη

Ασχολήθηκα ιδιαίτερα με τα χάνια του τμήματος  του Καρβασαρά (Δυτικό Ξηροβούνι και Κοιλάδα Λούρου) όμως στο όμορο οδικό δίκτυο της Λάκκας όπου οι δρόμοι οδηγούσαν στην Πρέβεζα και στα Σουλιοτοχώρια υπήρχαν και εκει χάνια.  Μας είναι γνωστά τουλάχιστον τέσσερα χάνια. 

Το χάνι της Τύριας

Το  Χάνι αυτό βρίσκονταν κοντά στην Τύρια στη θέση Πογκιάλια. Αρχικά, όπως μας λέει ο Μπέτσος,  το συγκρότημα αυτό χτίστηκε από τον Αλη πασά Τεπελενλή κατά την περίοδο των πολέμων κατά των Σουλιωτών. Εδώ φιλοξενούνταν στρατός του Αλή. Μετά την πτώση του Αλή περιήλθε στο Οθωμανικό Δημόσιο. Όπως γράφει η Αθηνά Κωνσταντάκη στα 1878 το αγόρασε ο προεστός της Λάκκας Αναγνώστης Σιώζης. Απο τα λίγα που γνωρίζουμε πρέπει να ήταν μεγάλων διαστάσων εφόσον είχε πανδοχείο, αποθήκες, πηγάδι και στάβλους και δίπλα αγρό 100 στρεμάτων. Επίσης αρχικά πρέπει να είχε και μαντρότοιχο.  Αργότερα  περιήλθε στην ιδιοκτησία κάποιου Χρηστάκη. Όταν μετά το 1890 άνοιξε ο νέος δρόμος απο Πρέβεζα μέσω Λούρου-Ρωγών-Φιλιππιάδα το χάνι ΄φαίνεται να έχασε την αξία του και στον πόλεμο του 1897 πρέπει να έπαθε καταστροφές. Αργότερα έπεσε και  ο πάνω όροφος και το κάτω το αγόρασε ο Σαντίμ πασάς, ιδιοκτήτης του χωριού της Κρανιάς, και από τις πέτρες του έχτισε το κοτσέκι. 

Φωτ. μέρος από το ισόγειο του κτηρίου, που είχε επισκευασθεί μεταπολεπικά και είχε γίνει αποθήκη γεωργικών προϊόντων. Φωτ. Οδυσσέα Μπέτσου

Το χάνι του Καντζά (Στεφάνη Πρέβεζας)

Το δεύτερο χάνι, αν και θεωρείται χάνι του Καντζά και το συμπεριλαμβάνω και αυτό στα χάνια της Λάκκας βρίσκεται μέν στο Ηλιοβούνι αλλά όχι στη Λάκκα.  Πότε ακριβώς χτίστηκε αυτό το χάνι  δεν μας είναι γνωστό. Σίγουρα όμως με την διάνοιξη του δρόμου Πρέβεζας - Ρωγοί - Φιλιππιάδα. Γνωστό μας είναι από το αρχείο του Καραπάνου. Το χάνι αυτό άνηκε μαζί με το χωριό Καντζάς στις ιδιοκτησίες του Καραπάνου. Ο Καραπάνος το νοίκιασε σε κάποιον Γάλλιο. Όταν χρειάστηκε ο Βασίλης Γάλλιος να φτιάξει ένα δρόμο επιστράτευσε τους Καντζιώτες γυναίκες και άνδρες. Δεν φτάνει πως δεν τους έδωσε νερό και ψωμί άρχισε να τους φοβερίζει. Οι Καντζιώτες κατέφυγαν σε μια επιτροπή επίλυσης διαφορών με τον τσιφλικά, που δημιουργήθηκε μετά την αγροτική επανάσταση του 1882, γνωστή και σαν ματωμένο Θέρος, και ο Καραπάνος αναγκάστηκε να πάρει μέτρα. Σε επιστολή του προς τον Γάλλιο ο Καραπάνος μεταξυ άλλων του γράφει πως δεν φτάνει που επιστράτευσε κόσμο του “Αφένδη” για προσωπική του χρήση αλλά τους φέρθηκε βάναυσα, αφού δεν τους έδωσε ούτε νερό ούτε ψωμί και πως η διεύθυνση δεν εγκρίνει  κάτι τέτοιο. Θα ήταν διαφορετικά αν αυτό γίνονταν για λογαριασμό του Καραπάνου. Έτσι μόνο αν κάποιοι θέλουν να βοηθήσουν εθελοντικά δεν τους εμποδίζει κανείς διαφορετικά αν αρνηθούν είναι δικαίωμα τους. Ο Κωσταβασίλης μας λέει  πως δεν μπόρεσε να το εντοπίσει μιας και κανείς από τους ηλικιωμένους  δεν το θυμόταν. Έχει και μια λογική. Σε σχεδιάγραμμα που έφερε στο φως ο Νίκος Πάνου στο βιβλίο του «Ρετζαίοι, οι βασιλείς της Ηπείρου» και σχετίζεται με την ληστεία στη Γέφυρα Πέτρας, το χάνι φαίνεται να ήταν στην πλαγιά του Ηλιοβουνίου στη στροφή μετά το τελωνείο. Δηλαδή πολύ πέρα από το χωριό αλλά το σημείο άνηκε τότε στον Καντζά. Σύμφωνα με την εικόνα φαίνεται να είναι ένα διόρωφο κτήριο με όχι και πολλές δυανατότητες. Τιν καιρό της Ληστείας της Πέτρα, φαίνεται να το είχε κάποιος  Κατσάνος, όπου οι Ρετζαίοι απήγαγαν και κάποιον από το χάνι. Πότε σταμάτησε η λειτουργία του είναι άγνωστο. 

Το σχεδιάγραμμα του 1926 που σχετίζεται με τη ληστεία της Πέτρας είναι η μόνη απεικόνιση που μας δείχνει που ήταν το χάνι

Το χάνι στα Λέλοβα (Θεσπρωτικό)

Το τρίτο χάνι το συναντάμε, από πληρφορίες της οικογένειας Νάση, που ήταν σαμαροποιοί και πεταλωτές, στο κέντρο της Λάκκας, στα Λέλοβα. Το συγκεκριμένο χάνι βρίσονταν κοντά στην παλιά πλατεία, δίπλα από τον Ιερό Ναό του Γενεσίου της Θεοτόκου. Για το χάνι αυτό γνωρίζουμε από κάποιες μαρτυρίες της οικογένειας Νάση, πως βρίσκαν κατάλυμα Τζιουμερκιώτες κτίστες ή τεχνίτες που πήγαιναν για τα Σουλιοτοχώρια. Δυστυχώς δεν εβέθησαν άλλες πληροφορίες

Το χάνι στο Μπουλμέτι (Γαλατάς)

Το τέταρτο χάνι βρίσκονταν στο Μπουλμέτι (Γαλατάς). Χτισμένο ήταν κοντά στην εκκλησία του Αγίου Σάββα, όπου βρίσκονταν και μια βρύση. Ακολουθούσε τον καλσικό τύπο χανιού με πηγάδι στο πλακόστρωτο εσωτερικό, είχε στάβλους και κάποια δωμάτια. Η Αθηνά Κωσταντάκη κάνοτας αναφορά στο χάνι παραπέμποντας στον Μπέτσο και Στρατή κάνει αναφορά για περιμαντρωμένο συγκρότημα. 

Πηγές κειμένου: 

1. Οδυσσέας Μπέτσος: Λέλοβα: Το σημερινόν Θεσπρωτικόν και η Κάτω Λάκκα Σούλι

2. Αθηνά Κωνσταντάκη: Στενωπά, διαβάσεις στη Λάκκα Σουλίου

3. Κωνσταντίνος Κωσταβασίλης: Οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις στην ύπαιθρο της Πρέβεζας στα τέλη του 19ου αιώνα: το παράδειγμα της Στεφάνης

4. Νικόλαος Πάνος: Ρετζαίοι, οι βασιλείς της Ηπείρου