ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΠΕΤΑ – Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ JOHANN DANIEL ELSTER

Ο μουσικός, γιατρός και "άνθρωπος της περιπέτειας" Johann Daniel Elster με καταγωγή από το Benshausen, Δουκάτο Sachsen-Meiningen της Θυριγγίαςέφτασε στην Ελλάδα το 1822. Στο Τάγμα Φιλελλήνων διετέλεσε γιατρός του τάγματος με τον βαθμό του επίατρου.Στο ημερολόγιό του κατέγραψε τη συγκρότηση του τάγματος στην Κόρινθο, την ανάπτυξή του στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων και την πρώιμη ήττα του στη μάχη του Πέτα. Μέσα από τις σημειώσεις του αποκτά κανείς μια εικόνα των οραμάτων, της καθημερινότητας και των απογοητεύσεων ορισμένων φιλελλήνων που είχαν έρθει στην Ελλάδα ακολουθώντας το πάθος τους. Ο Johann Daniel Elster συνέχισε να υπηρετεί τον Ελληνικό αγώνα και έλαβε μέρος ακόμη σε διάφορες μάχες. Όταν πληροφορήθηκε το 1827 τον θάνατο του πατέρα του αλλά και του συζύγου της Ροζίνε Μπόλιγκ , έρωτα της νιότης του, επέστρεψε στην Γερμανία και παντρεύτηκε την Ροζίνε. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιδέα του Ελληνικού αγώνα. Εγκαταστήθηκε με την σύζυγο του στο καντόνι του Άαργκαου της Ελβετίας, όπου έκανε καριέρα σαν μουσικός και έκλεισε τα μάτια του για πάντα στις 19.12.1857. Μέσα απο εφημερίδες και γραπτά παρακολούθησε και την επανάστασητου 1854 της οποίας το αποτέλεσμα τον στεναχώρησε. Για την μάχη του Πέτα γράφει:

……

Ο στρατηγός Normann είναι ένας από τους πρώτους που ξύπνησαν στις 4 Ιουλίου 1822 Από το λόφο, κοιτάζει προς την Άρτα και βλέπει τον εχθρό να πλησιάζει ημικυκλικά. Γύρω στις 4 η ώρα, οι Τούρκοι πεζικάριοι είχαν ήδη πλησιάσει σε απόσταση 600 βημάτων από τα πρώτα φυλάκια. "Allah il Allah!",

ακούγεται η πολεμική κραυγή των Τούρκων και των συμμάχων τους. Οι μάζες του εχθρού προσφέρουν στους φιλέλληνες έναν στόχο που δεν μπορεί να χαθεί ποτέ. Κάθε μέτρο που προχωρούσαν οι Τούρκοι το πλήρωνανακριβά. Βαρύς ο φόρος αίματος. Όσο περνούσε η ώρα τόσο πιο σκληρός γίνονταν η μάχη. Έλληνες και φιλέλληνες έκαναν θαύματα. Τώρα ρίχτηκε στη μάχη και το σώμα του Ταρέλα και των επτανησίων….Οι Φιλέλληνες ορμάνε με τις λόγχες εναντίθον του εχθρού και τον αποδεκατίζουν. Και δω ήρθε η αντίστροφη μέτρηση. Ενώ οι Φιλέλληνες τσάκιζαν τους Τούρκος, από ένα ακάλυπτο φυλάκιο πέρασαν 80 Αλβανοί και άρχισαν να χτυπούν τους Φιλέλληνες στην πλάτη..Σε λίγο ύψωσαν και το μπαϊράκι τους στον λόφο.

Ο ίδιος κατάφερε να φτάσει στο Πέτα, όπου ήδη το είχαν καταλάβει οι Τούρκοι αλλά οι αψημαχίες συνεχίζονταν. Εδώ είδε τον σημαιοφόρο τος τάγματος Τάιχμαν, που είναι πλέον άοπλος να παλεύει με το κοντάρι της σημαίας και να σκοτώνει ακόμη εχθρούς. Μετά απο σκληρές οδομαχίες μαζί με άλλους 40 φιλέλληνες καταφέρνει να σπάσουν τον τουρκικό κλοιό και να αποσυρθούν προς τα υψώματα που ήταν οι Έλληνες..

Σε αντίθεση με άλλους ο Johann Daniel Elster είναι επιφυλακτικός αν ήταν προδοσία ή κάποια λάθος κίνηση.

 Τρείς Σουαβοί φοιτητές που έπεσαν στο Πέτα

Στη Μάχη του Πέτα ή Μάχη των Φιλελλήνων θα βρούμε τρεις Γερμανούς – Σουαβούς νεκρούς φιλέλληνες. Είναι ο Joseph Wolff, ο Johann Knöffel και ο Johann Christian Seeger. Και οι τρεις φοιτητές στην πόλη Tübingen (Τυβίγγη) του κρατιδίου της Βυρτεμβέργης του διαμερίσματος της Σουαβίας.

Ας δούμε όμως πως βρέθηκαν εκεί. Ο απελευθερωτικός πόλεμος των Ελλήνων ενθουσίασε πολύ τους φοιτητές της πόλης Tübingen (Τυβίγγη). Η πόλη αυτή είναι γνωστή από τους πρώτους χρόνους της Τoυρκοκρατίας, όπου έφταναν Έλληνες. Εδώ γνώρισε και ο Μαρτίνος Κρούσιος αρκετούς Έλληνες όταν έγραφε την Turcograecia. Τον ενθουσιασμό των φοιτητών εδώ τον ενίσχυαν διάφορες προσωπικότητες της πόλης.

Από το καλοκαίρι του 1821 άρχισε να μπαίνει θέμα στους φοιτητικούς κύκλους ότι θα μπορούσαν να συμβάλουν ένοπλα στον αγώνα. Στις 18 Αυγούστου του 1821 ο φοιτητής Νομικής και αργότερα καθηγητής κρατικού δικαίου August Ludwig Rey- scher, εκφώνησε ένα λόγο με πάθος που ξεσήκωσε τα πνεύματα των φοιτητών. «Ακούς το κάλεσμα που απευθύνεται στη νεολαία της Γερμανίας από όλες τις πλευρές, ακούτε την φωνή μέσα μας, που μας προσκαλεί με την ανδρική Γερμανική γενναιότητα να σταθούμε δίπλα στους απελπισμένους Έλληνες και στον δίκαιο αγώνα τους κατά των Οθωμανών. Ελεύθερο και δυνατό θα είναι το Ελληνικό Έθνος και θα είναι Έθνος πρότυπο για όλη την Ευρώπη».

Πολλοί φοιτητές ένιωθαν έτοιμοι να ακολουθήσουν αυτή την έκκληση και να παλέψουν για την «Ελευθερία των Ελλήνων – Befreiung der Griechen» . Μεταξύ αυτών ήταν και ο Joseph Wolff, φοιτητής Ιατρικής, ο Johann Knöffel, επίσης φοιτητής Ιατρικής και ο Johann Christian Seeger, φοιτητής Θεολογίας. Σε πολλούς αντιστάθηκαν οι γονείς και τους απαγόρεψαν να φύγουν αλλά όχι όλοι. Ο Joseph Wolff έφυγε και συνάντησε κατευθείαν τον Νόρμαν και έγινε υπασπιστής του. Τον Φεβρουάριο του 1822 που θα αναχωρούσαν η εφημερίδα Tübinger und Rottenburger Intelligenzblatt τους αφιέρωσε ένα ποίημα.

Στείλτε αετούς από τα ύψη της Γερμανίας/ Αφήστε τις αστραπές σας να λάμψουν μέσα στη νύχτα,/Απλώστε τα φτερά σας/ να φέρουν την καταστροφή/ Με θάρρος θανάτου γράψτε περήφανο ηρωικό μεγαλείο

Ο Johann Knöffel και ο Johann Christian Seeger έφτασαν μετά τον Wolff στον Μοριά. Πήραν διαταγή να ακολουθήσουν το εκστρατευτικό σώμα Ηπείρου υπό τις διαταγές του Νόρμαν όπου συνάντησαν και τον Wolff. Μετά από μεγάλη πορεία και ταλαιπωρία βρέθηκαν στο Πέτα. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως έπεσαν νεκροί στις 16 Ιουλίου 1822.

 

Πηγή κειμένου: Wilfried Setzler

Εικόνα: Πίνακας του Γερμανού Karl Wilhelm von Heideck