Τρείς Σουαβοί φοιτητές που έπεσαν στο Πέτα
Ας δούμε όμως πως βρέθηκαν εκεί. Ο απελευθερωτικός πόλεμος των Ελλήνων
ενθουσίασε πολύ τους φοιτητές της πόλης Tübingen (Τυβίγγη). Η πόλη
αυτή είναι γνωστή από τους πρώτους χρόνους της Τoυρκοκρατίας, όπου έφταναν Έλληνες. Εδώ γνώρισε και
ο Μαρτίνος Κρούσιος αρκετούς Έλληνες όταν έγραφε την Turcograecia. Τον ενθουσιασμό των φοιτητών εδώ τον
ενίσχυαν διάφορες προσωπικότητες της πόλης.
Από το καλοκαίρι του 1821 άρχισε να μπαίνει θέμα στους φοιτητικούς κύκλους
ότι θα μπορούσαν να συμβάλουν ένοπλα στον αγώνα. Στις 18 Αυγούστου του 1821 ο
φοιτητής Νομικής και αργότερα καθηγητής κρατικού δικαίου August Ludwig Rey- scher, εκφώνησε ένα λόγο με πάθος που ξεσήκωσε τα
πνεύματα των φοιτητών. «Ακούς το κάλεσμα που απευθύνεται στη νεολαία της
Γερμανίας από όλες τις πλευρές, ακούτε την φωνή μέσα μας, που μας προσκαλεί με
την ανδρική Γερμανική γενναιότητα να σταθούμε δίπλα στους απελπισμένους Έλληνες
και στον δίκαιο αγώνα τους κατά των Οθωμανών. Ελεύθερο και δυνατό θα είναι το
Ελληνικό Έθνος και θα είναι Έθνος πρότυπο για όλη την Ευρώπη».
Πολλοί φοιτητές ένιωθαν έτοιμοι να ακολουθήσουν αυτή την έκκληση και να
παλέψουν για την «Ελευθερία των Ελλήνων – Befreiung der Griechen» . Μεταξύ αυτών ήταν και ο Joseph Wolff, φοιτητής Ιατρικής, ο Johann Knöffel, επίσης φοιτητής Ιατρικής και ο Johann Christian Seeger, φοιτητής
Θεολογίας. Σε πολλούς αντιστάθηκαν οι γονείς και τους απαγόρεψαν να φύγουν αλλά
όχι όλοι. Ο Joseph Wolff έφυγε και συνάντησε κατευθείαν τον Νόρμαν
και έγινε υπασπιστής του. Τον Φεβρουάριο του 1822 που θα αναχωρούσαν η
εφημερίδα Tübinger und Rottenburger Intelligenzblatt τους αφιέρωσε ένα ποίημα.
Στείλτε αετούς από τα ύψη της Γερμανίας/ Αφήστε τις αστραπές σας να λάμψουν
μέσα στη νύχτα,/Απλώστε τα φτερά σας/ να φέρουν την καταστροφή/ Με θάρρος
θανάτου γράψτε περήφανο ηρωικό μεγαλείο
Ο Johann Knöffel και ο Johann Christian Seeger έφτασαν μετά τον Wolff
στον Μοριά. Πήραν διαταγή να ακολουθήσουν το εκστρατευτικό σώμα Ηπείρου υπό τις
διαταγές του Νόρμαν όπου συνάντησαν και τον Wolff. Μετά από μεγάλη πορεία και ταλαιπωρία βρέθηκαν
στο Πέτα. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως έπεσαν νεκροί στις 16 Ιουλίου 1822.
Πηγή κειμένου: Wilfried Setzler
Εικόνα: Πίνακας του Γερμανού Karl Wilhelm von Heideck

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου