Πέμπτη 24 Απριλίου 2025

ΑΠΟ ΙΜΑΜ ΤΣΑΟΥΣ ΣΕ ΑΓΙΟ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΑΡΤΑΣ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑΣ

Το ΦΕΚ 88-Β/16.11.1926, στο οποίο ναφέρεται η μετονομασία από Ιμάμ Τσαούση σε Άγιο Σπυρίδωνα και η ίδρυση της κοινότητας Αγίου Σπυρίδωνα

Το χωριό - οικισμός Άγιος Σπυρίδωνας Άρτας "γιόρτασε" το 2013 τα 100 χρόνια ένταξης στο Ελληνικό κράτος (απελευθέρωση μεν 06.10. 1912 αλλα η ένταξη έγινε αργότερα).

06.10.1912 Έφιππα τάγματα χωροφυλακής του συνταγματάρχη Αλέξανδρου Κοντούλη (δεξιά) ανακηνώνουν στα χωριά του Κάμπου την απελευθέρωση

Απόφαση του Βασιλιά Κωννσταντίνου Α' στς 07. 03.1913 για την ενσωμάτωση των απελευθερωμένων χωρών στο Ελληνικό Κράτος και την διεξαγωγή πληθυσμιακής απογραφής

Το 1913 αναγνωριστήκε σαν συνοικισμός Ιμάμ Τσαούς στην υποδιοίκηση Φιλιππιάδας.

Το 1919 με ΦΕΚ 181-Α/14.08.1919 αναγνωρίστηκε σαν Ελληνική κοινότητα με το όνομα Ιμάμ Τσαούς.

«Λεξικόν των Δήμων, Κοινοτήτων και Συνοικισμών της Ελλάδος επί τη βάση της απογραφής του πληθυσμού του έτους 1920»

Στην δεκαετία του 1920 μπαίνει το θέμα των δήθεν "κακόηχων" τοπωνυμίων που θα πρέπει να μετανομαστούν. Μεταξύ αυτών και το χωριό-οικισμός Ιμάμ Τσαούς (σημ. Άγιος Σπυρίδωνας Άρτας). Τα έτη 1926 και 1927 θα είναι αυτά που θα εχουν τις πολλές μετονομασίες.

Το Ιμάμ Τσαούς όμως στα ΦΕΚ δεν θα το συναντήσουμε μαζί με τα άλλα χωριά αλλά μόνο του. Στην επιτροπή μετονομασίας είχε ξεσπάσει μια διαμάχη. Ο αείμνηστος Ιστοριοδίφης και γυμνασιάρχης Τσούτσινος πρότεινε ως μετονομασία το όνομα ΡΩΓΟΙ καθότι, όπως ο ίδιος έλεγε , ήταν πάντα αναπόσπαστο κομμάτι των Ρωγών άρα και κομμάτι της ιστορίας της Άρτας. Μάλιστα ο Τσούτσινος παρά την έλευση και εγκατάσταση των Προσφύγων στη Νέα Κερσούντα, όπου βρίσκεται το Κάστρο των Ρωγών σήμερα, πρότεινε το κάστρο να περάσει στον Νομό Άρτας, εφόσον πέρασε η Πέτρα στο Νομο Πρέβεζας. Τελικά διάφοροι λόγοι δεν το επέτρεπαν και ο Τσούτσινος παρότι έφερνε επειχηρήματα δεν είχε υποστηρικτές. Είχε προταθεί και κάποιο άλλο όνομα αλλά στο τέλος επικράτησε το όνομα ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ. Εφόσον ψηφίστηκε στο κοινοτικό Συμβούλιο του "Ιμάμ Τσαούση" ,πέρασε στη βουλή των Ελλήνων και έτσι με το ΦΕΚ 88-Β/16.11.1926 αναγνωρίστηκε σε κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνα. Δηλαδή το 2026 το Δ.Δ. Αγίου Σπυρίδωνα θα γιορτάσει τα 100 χρόνια υπάρξης ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ. Το 1928 (16.05.1928) ο οικισμός αποσπάστηκε οριστικά από την Υποδοίκηση Φιλιππιάδας και εισήρθε στην Επαρχία Άρτας και Τζουμέρκων.

Αντίγραφο απο την απογραφή της ΕΛΣΤΑΤ

H πρώτη και η δεύτερη σφραγίδα της Κοινότητας Αγίου Σπυρίδωνα

Σημειώσεις:

Απο το 1912 ως το 1925 Ο οικισμός Ιμάμ Τσαούς θα υπάγεται στην διοίκηση χωροφυλακής Φιλιππιάδας. Από το 1925 ως το 1928 θα υπάγεται στο σταθμό Χωροφυλακής Αράχθου στη Γέφυρα Άρτας και με ΦΕΚ 176Α/1928 θα υπάγεται στον νεοιδρυθέντα σταθμό Χωροφυλακής Ανέζας. Δεν γνωρίζω αν είναι σύμπτωση ή μια διοικητική αντγραφή, τα συγκεκριμένα χωριά αποτελούσαν στα 1894 τον Οθωμανικό Δήμο Σαλαώρας (Nihaye Salhora kazasi Loru) του νομού Φιλιππιάδας (Νέος Λούρος) με έδρα το φρούριο της Σαλαώρας το οποίο ανατινάχτηκε στα 1912 από τον Ελληνικό Στρατό.

Ως το 1966 μέρος της Κοινότητας Αγίου Σπυρίδωνα θα είναι και ο όμορος οικισμός της Στρογγυλής, ο οποίος με ΦΕΚ 8Á-15/1/1966 θα αποτελέσει ξεχωριστή κοινότητα.