ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ ΚΑΙ Ο ΔΑΝΟΑΛΓΕΡΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 1770

Τον 18ο αιώνα οι Σκανδιναβικές χώρες απομονωμένες στον βορά αναγκάστηκαν λόγω της ακρίβειας των Δημητριακών να βρουν λύσεις. Έτσι τον 18ο αιώνα αναζητήθηκε η λύση στη Μεσόγειο. Θεώρησαν σωστό να εμπορεύονται οι ίδιοι τα προϊόντα, τα οποία αναζητούσαν και πως θα τους ήταν φθηνότερα αν είχαν εμπορικούς προξένους. Έτσι ντόπιοι έμποροι σε διάφορες χώρες της Μεσογείου, μεταξύ αυτών και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ανοίχτηκαν με την βοήθεια ντόπιων κάποια προξενεία, σε μέρη που μπορούσαν να βρουν αυτά τα ζητούμενα προϊόντα. Ένα τέτοιο προξενείο θα συναντήσουμε και στην Άρτα. Από πλευράς Δανίας λίγα βρίσκουμε αλλά Γαλλικά, Βενετικά ακόμη και Αγγλικά Αρχεία μας δίνουν κάποιες πληροφορίες για την ύπαρξη του προξενείου της Δανίας στην Άρτα. Δυστυχώς δεν μου στάθηκε δυνατόν να βρω το όνομα κάποιου προξένου. Πάντως φαίνεται με βάση τα Γαλλικά αρχεία, πως ο Δανός πρόξενος διατηρούσε άριστες σχέσεις με την Γαλλία και δη τον Γάλλο Πρόξενο της Άρτας. Τα πλοία που έφταναν εδώ σύμφωνα με τα αρχεία της Δανίας ήταν από την πόλη  Faaborg, πόλη-λιμάνι που βρίσκεται στο νησί Funen στη Δανία, σήμερα στον δήμο Faaborg-Midtfyn. Οι Δανονορβηγοί (Τότε στο βασίλειο της Δανίας άνηκε πέρα απο την Γριλανδία και η Νορβηγία, όπως και τα σημερινά κρατίδια της Γερμανίας Σλέσβικ και Χόλστάιν), όταν ένα από τα πλοία τους έπεσε θύμα αλγερινών πειρατών , έκλεισαν αμέσως συμφωνία με το Αλγέρι και τα βιλαέτια της Μπαρμπαριάς, που υπάγονταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, συμφωνία περί φόρου προστασίας. Από την Άρτα φαίνεται να έφερναν τα πλοία τους σιτάρι, καλαμπόκι, καπνό, κονσερτράτ ποροκαλιού ή λεμονιού, βαμβάκι , λινάρι, κερί και μέλι.

Στα 1766 ορίστηκε νέος ΝΤΑΗΣ (διοικητής του Αλγερίου) ο Μπαμπά Μοχάμεντ μπεν-Οσμάν . Αυτός αφού κατάλαβε την ανάγκη των Σκανδηναβών αλλά και πως είναι αβοήθητοι στη Μεσόγειο ζήτησε να αυξηθεί η ετήσια πληρωμή της Δανίας-Νορβηγίας και να λάβει νέα δώρα. Φυσικά το Βασίλειο της Δανίας-Νορβηγίας αρνήθηκε και αυτοί αιχμαλώτισαν τρία πλοία, μεταξύ αυτών και ένα που είχε φορτώσει στην Άρτα, και πούλησαν το πλήρωμα για δούλους.

Το βασίλειο  της Δανίας-Νορβηγίας ζήτησε εξηγήσεις και ο Νταής Μπαμπά Μοχάμεντ μπεν-Οσμάν  απάντησε, πως μιας και δεν υπάρχει ανανέωση της συμφωνίας δεν είναι θέμα για συζήτηση. Έτσι οι Δανοί στα 1769 κήρυξαν τον πόλεμο 35 χρόνια νωρίτερα τον πρώτο αποτυχημένο πόλεμο των ΗΠΑ με το Αλγέρι και 50 χρόνια νωρίτερα του νικηφόρου για τις ΗΠΑ δεύτερου βερβερικού πολέμου με επικεφαλής τον σχεδιαστή της επιχείρησης Ντε Κάρτ.

Το καλοκαίρι του 1770 (όταν σε μας είχαν αρχίσει ήδη τα Ορλοφικά) τα πλοία του Βασιλείου έφτασαν στο Αλγέρι. Άρχισε ο αποκλεισμός και ο βομβαρδισμός. Όμως μεγάλο μέρος του πληρώματος υπέστη σοβαρές ασθένειες εξαιτίας της εκδήλωσης τυφοειδούς πυρετού και οι αντεπιθέσεις των Αλγερινών με βαριά πυροβόλα προκάλεσαν ζημιές στους Δανούς. Ο πόλεμος κράτησε δυο χρόνια αλλά τελικά οι Δανοί υποχώρησαν. Μετά από διαπραγματεύσεις 5 ημερών Δανοί και Αλγερινοί έκλεισαν νέα συμφωνία, σε όφελος των Αλγερινών ενώ οι Δανοί σκλάβοι εξαγοράστηκαν, όσοι εξαγοράστηκαν σε ψηλές τιμές. Μάλιστα κάποιος Δανός σκλάβος αλλαξοπίστησε και ανήλθε σε αξιώματα και κατόπιν τούτου εγκατέλειψε το Αλγέρι και επανήλθε στη Δανία, όπου έγινε ιερέας.

Το Προξενείο της Δανίας στην Άρτα εξαφανίζεται κατά την Διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων καθότι η Δανία ήταν σύμμαχος των Γάλλων ενώ για τον αποτυχημένο πόλεμο με το Αλγέρι δεν γίνεται σχεδόν λόγος στην ιστορία τους, καθότι έχει κριθεί ως ασήμαντο γεγονός, όπως γράφει και ο Δανός Σίλας Μόρτενσεν.

Από άρθρο μου για την Εφημερίδα"Ταχυδρόμος της Άρτας"