ΙΜΑΜ ΤΣΑΟΥΣ (ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ ΑΡΤΑΣ) 1778 – ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΟΘΩΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΡΜΑΤΟΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥΡΚΑΛΒΑΝΩΝ ΛΗΣΤΩΝ
Την πρώτη γραπτή αναφορά για σύγκρουση των Οθωμανικών αρχών εναντίον των Κλεπταλβανών Τσάμηδων στην περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα τότε Ιμάμ Τσαούς (Villa di Aga για τους Βενετούς) την βρίσκουμε στα αρχεία της Κέρκυρας σε επιστολή του Δερβετζή (επόπτη διοδίων) Οσμάν Αγά στα 1716-1726 που απευθύνεται στον Προβλεπτή των Ιονίων Νήσων στην Κέρκυρα για να τονίσει την ασφάλεια των οδών για τους εμπόρους.
Εδώ γράφει: Εγώ ο Οσμάν αγάς σαν διοικητής κατά των ληστών και δολοφόνων (εννοεί προφανώς τους Τσάμηδες που λυμαίνονταν την περιοχή) έφτασα στην Άρτα για να φροντίσω τη φρούρηση του τόπου. Έτσι έστειλα στους βασικούς δρόμους....... και στα κτήματα και φρουρά του Μαμούτζαούσι (απορώ πως ο Τούρκος γραφιάς το έγραψε λάθος) μια δύναμη από μεϊντανάδες (αρματολούς) και τους είπα να φροντίσουν να μην ενοχλούνται οι έμποροι. ...
Οσμάν Αγάς 1128 (ισλαμικός χρόνος)/ 1716 μ. Χ.
Στα 1743 Τουρκαλβανοί τσάμηδες, συμμορία του Κερβελέ, έκανε επίθεση στην περιοχή του Λούρου, Λάκκα Λελόβου και στον δυτικό αρτινό κάμπο. Έκαψαν σπίτια και φρούρια και καταλήστεψαν τον τόπο. Πήραν 1000 πρόβατα, 3000 γίδια, 600 βοοειδή, 500 διάφορα ζώα, χρήματα και υπάρχοντα του κοσμάκη. Αυτούς τους στρίμωξαν κοντά στη γέφυρα, όπου ήταν το παλιο χωριό το Κοτσιλοχώρι ή Κοζυλοχώρι με τη βοήθεια ενός κανονιού. Στο τέλος η συμμορία παραδόθηκε υπό τον όρο να μην τους πειράξουν και ότι στο μέλλον δεν θα ξανακάνουν τίποτα και γι’ αυτό έδωσαν και όρκο. Αυτή ήταν η ασφάλεια που πρόσφερε η οθωμανική διοίκηση στους χριστιανούς υπηκόους. Στα αρχεία δεν γίνεται λόγος αν παραδόθηκε η λεία.
Λίγα χρόνια αργότερα επόπτης διοδίων (Δερβετζής) είναι ο γνωστός Αχμέτ Κούρτ πασάς. Για τους Αλβανούς ληστές τρεις δρόμοι υπήρχαν να εισβάλουν προς την Άρτα. Μια μέσω Ιωαννίνων και το Ξηροβούνι, όπου αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο να συγκρουστούν με Οθωμανικές δυνάμεις, ένας άλλος δρόμος μέσω Λάκκας και απο κει στην Παντάνασσα (αργότερα γέφυρα Πάσαινας) αλλά εκεί υπήρχαν οι Σουλιώτες και ο πιο εύκολος δρόμος ήταν η Λάμαρη να φτάσουν στο Λούρο και από κει στους Ρωγούς, όπου ήταν η γέφυρα και περνούσαν μέσω Ιμάμ Τσαούς στον αρτινό κάμπο και έφταναν ως την Άρτα. Στο Ιμάμ Τσαούς φαίνεται να υπήρχε μικρή φρουρά (Για την φρουρά κάνει κάποια χρόνια αργότερα αναφορά ο Τόμας Σμάρτ Χιούζ) αλλά δεν μπορούσε να αμυνθεί σε μεγάλες συμμορίες.
Στα 1770+ Μια τέτοια συμμορία πέρασε τη γέφυρα και άρχισε να λεηλατεί τον κάμπο. Ο κατής(ιεροδίκης, ανώτερος άρχοντας) της Άρτας απευθύνθηκε στον Βοεβόδα (Οθωμανός διοικητής της Άρτας) να βρεί λύση. Ο Βοεβόδας διέταξε Οθωμανική δύναμη αλλά και κάποιους κολτζήδες (αρματολούς) να τους κυνηγήσουν. Για κακή τους τύχη φτάνοντας στο Ιμάμ Τσαούς στη γέφυρα των Ρωγών είχε κατεβάσει νερό ο Λούρος και το μέρος ήταν γεμάτο λάσπες και τα άλογα τους κόλλησαν. Εκεί τους ρίχτηκαν και τους εξόντωσαν. Κάποια κομμένα κεφάλια τα φέρανε στην Άρτα. Ήταν συνηθισμένο φαινόμενο αυτό. Αργότερα το έκανε και το Ελληνικό κράτος με τους ληστές, όπως αυτό του Τσιγαρίδα για παράδειγμα. Μερικοί πρέπει να πνίγηκαν. Στα Αρχεία της Βενετίας γίνεται λόγος για 10 ληστές που πνίγηκαν στο Ποτάμι.
Oθωμανοί αξιωματούχοι. Από αριστερά: Καδής (ιεροδικαστής, ανώτερος άρχοντας), Βοϊβόδας (Διοικητής περιοχής) Ντερβεντάτ Ναζιρ αγά (επόπτης διοδίων) . Ο Τελευταίος ηταν αρχηγός όλων των αρματολών ενώ οι Μεκτσήδες (Νυχτοφύλακες) υπαγότανε στον Βοϊβόδα
Λίγα χρόνια αργότερα πέρασε απ αυτό το σημείο μεγάλη δύναμη ληστών που απείλησαν και πάλι την Άρτα, όπως μας πληροφορούν τα Γαλλικά Αρχεία. Εκδιώχθηκαν και πάλι αφού και πάλι είχαν αρκετούς νεκρούς. Στα 1778 ο Αχμέτ Κούρτ πασάς θέλοντας να εμποδίσει στο μέλλον την είσοδο απ αυτό το σημείο, ανατίναξε την πέτρινη τοξωτή γέφυρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου