16 Iουνίου 1830. Σαλαώρα – Ένα μικρό επεισόδιο

Απο το ημερολόγιο του David Urquhart

Φτάνοντας στην Σαλαώρα είδαμε διάφορες μπάλες από ελληνικά κανόνια, απ αυτά που είχαν βομβαρδίσει και κατέστρεψαν τα λιγοστά σπίτια εδώ. Δεν ήταν εύκολο να βρούμε άλογα. Ενας Κεφαλλονίτης πήγε στον Αγά (πρφ. εννοεί τον διοικητή της Σαλαώρας) και του πρότεινε να μας νοικιάσει το άλογο του λέγοντας, πως θα του δώσουμε ένα Τάλαρο. Αυτό φαίνεται να θύμωσε τον Αγά πολύ (συνηθισμένο κόλπο όταν ήθελαν περισσότερα) αλλά και ο Έλληνας δεν το έβαλε κάτω. Άρχισε να φωνάζει και να βρίζει. Εν τω μεταξύ γύρω από την φασαρία μαζεύτηκαν Ελληνες που παρεβρίσκονταν εκεί και Τούρκοι στρατιώτες.Και ενώ οι Έλληνες χειροκροτούσαν κάθε φορά γελώντας, οι Τούρκοι στρατιώτες έκαναν, ό,τι δεν καταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειται. Αποτέλεσμα αυτής της φασαρίας ήταν να κερδίσουμε ένα χαμόγελο από τον Αγά. Εν τω μεταξύ ο Έλληνας συνέχιζε: “δεν μου λές, έχετε τόσο πολλά τάλαρα εσείς, που δεν χρειάζεστε άλλα; Και αφού έχετε τόσα πολλά , γιατί δεν αγοράζεις καινούρια φουστανέλα και να δώσεις και τον μισθό στους στρατιώτες εδώ που τους χρωστάς από καιρό; Και τι δουλειά έχεις εσύ με τα άλογα; Δικά σου είναι; Το καλό που σου θέλω, πήγαινε και αγόραζε τσαρούχια, γιατί σύντομα θα σε κυνηγούν και θα χρειάζεται να κρυφτείς πίσω από βράχους”. Σύμφωνα με την σκηνή που είδαμε στην Πρέβεζα με τον Άραβα και τον Ελληνα και δω τον Έλληνα με τον Αλβανό, αρχίσαμε να πιστεύουμε, ότι οι Σκεπιτάροι έχουν περισσότερη φήμη , απ ότι πρέπει και στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο γεναίοι, όσο νομίζαμε.