Η λεηλασία του αρτινού κάμπου από τον Λυμπεράκη Γερακάρη στα 1697 μέσα από μια επιστολή μιας επιτροπής  καμπίσιων κληρικών

Εικόνες: λεηλασία πειρατών και φνταστική απεικόνιση του Λυμπεράκη Γερακάρη όταν υπηρετούσε τους Οθωμανούς

Μέσα στις Μπούστες/φακέλους που υπάρχουν στο αρχείο της Βενετίας για την περιοχή της Άρτας, ο αείμνηστος Μέρτζιος μετέφρασε και μια ενδιαφέρουσα επιστολή κάποιων καμπίσιων κληρικών  προς την Γαληνοτάτη Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου της Βενετίας  όπου βλέπουμε το μέγεθος της καταστροφής αλλά και της υποτέλειας των Ανθρώπων.

Γράφει η επιτροπή προς τον Δόγην

“Τήν 3ην Σεπτεμβρίου ήλθεν ένας στρατός καί έκαυσε τήν "Αρταν. Όλα τα χωριά μας έλεηλατήθησαν. Μάς έπήραν τά μικρά καί τά μ ε γ ά λ α  ζώα  καί τά ά λ ο γ α καί κάθε τί πού είχαμε ημείς οι δυστυχείς Χριστιανοί, καί δεν γνωρίζομεν τό αίτιον π ο ύ μ α ς έγινε τόσο κακό. "Ημείς οί κακόμοιροι είχαμε γίνει φόρου υποτελείς καί έζούσαμεν άσφαλείς καί εχάσαμεν τά πράγματα μας. Και όμως μπορούσαμε να φύγουμε και να αποφύγουμε την δυστυχία. “

Με την τελευταία φράση μάλλον δηλώνουν πως είχαν γνώσει της επίθεσης απλά δεν πίστευαν πως ο Γερακάρης θα στραφεί εναντίον τους.  Ενδιαφέρον προκαλεί επίσης η παρακάτω πρόταση του κειμένου.

“Λεηλατηθέντες, άπογυμνωθέντες από τούς Χριστιανούς, χειρότερα από τούς Τούρκους, άκούομε νά μάς λέγουν π ρ ο δ ό τ ο ς καί δεν μάς πιστεύουν καί κάθε μέρα φονεύουν άνθρώπους.”

Δηλαδή δεν φτάνει πως τους λεηλάτησαν και τους άφησαν άστεγους είχαν και φασαρίες με τους Τούρκους, που ενοχοποίησαν τα χωριά για συνεργασία και άρχισαν και αυτοί έκαναν τα γνωστά τους.

Στο τέλος η επιτροπή  κάνει έκκληση για προστασία από την Βενετία

“Δ ι ’ αυτό καταφεύγομεν είς τήν μεγάλην Σ α ς  ε ύσπλαχνίαν ινα μάς έλεηθή καί λάβη τά μέτρα νά μάς προστατεύση καί Κύριος ό θεό ς θά δωρήση είς τήν Ύμετ. εξοχότητα μεγα λειτέρα ς τιμάς καί άνώτερα άξιώματα. καί τέλος τήν προσκυνούμεν

1. Ο δούλος τής Ύμετέρας έξοχότητος ό Οικονόμος τών Κωστακιούς.

2. Χριστόδουλος ίερεύς τών Κιρκιζάδες.

3. Π α π ά — Νίκος.

4. Π α π ά — Δήμος ά π ό τό Π αχυκάλαμο.

5. Δήμος του Π α π ά Σίμου.

6. Π α π ά — Α π ό σ τ ο λ ο ς από τά Πλέσσια (Πλησιοί).

7. Παναγιώτης από τή Βρύση. (Τμήμα της Βρύσης είναι η περιοχή ανατολικά του Αράχθου ως Μενίδι)

 

Να σημειώσω δω, πως θεωρητικά απαγορεύονταν να πληρώσουν αλλού φόρο οι Οθωμανοί υπήκοοι αλλά από την άλλη η ίδια η Οθωμανική διοίκηση συνιστούσε στους Χριστιανούς να πληρώσουν φόρο προστασίας έναντι της πειρατείας γιατι η Οθωμανική κυριαρχία σύμφωνα με την συνθήκη του Καρλοβιτς τελείωνε στη στεριά και για την Θάλασσα υπεύθυνοι ήταν οι Βενετοί. . Όμως αυτό μπορούσε να αποβεί και μοιραίο για τους Χριστιανούς. Όπως όταν πήγε ο επίσκοπος Ρωγών στην Πρέβεζα να διαπραγματευτεί φόρους και ο πασάς της άρτας τον υποπτεύονταν για κατασκοπία, επειδή δεν μπορούσε να το αποδείξει τον συνέλαβε με την αιτιολογία, πως παρακινεί Οθωανούς υπήκοους να πληρώσουν σε χριστιανό φόρο.