ΟΤΑΝ ΤΟ ΙΜΑΡΕΤ  ΑΡΤΑΣ ΗΤΑΝ ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΧΩΝ

 

Πολλές φορές αναρωτηθήκαμε πότε μπορεί να επήλθε το τέλος του συγροτήματος Ιμαρέτ. Αρχές του 19ου αιώνα αν μελετήσουμε καλά τον Πουκεβίλ θα δούμε, ότι την γύρω περιοχή την κάλυπταν, πέρα από τους μπαξέδες και ελαιώνες,  ήδη καλαμιές. Ομως το 1821 θα έλθει η πρώτη μεγάλη καταστροφή. Εδώ ταμπουρώθηκαν οι Ελληνες. Στις 15 Νοεμβρίου οι Οθωμανοί άρχισαν τον κανονιοβολισμό με αποτέλεσμα να υπάρξουν μεγάλες ζημιές. Στα 1854 το Ιμαρέτ ξαναγνωρίζει τον πόλεμο αφού το κατάλαβαν οι δυνάμεις του Σπύρου Καραϊσκακη , οι οποίες προχώρησαν ως την Γραμμενίτσα. Θα υποθέσουμε, ότι και σε αυτόν τον πόλεμο θα υπήρξαν κάποιες ζημιές. Το 1897 ήταν γραμμή οχύρωσης των Οθωμανικών δυνάμεων. Υπήρξε και κανονιοβολισμός και από τις δύο πλευρές. Στην οπισθοχώρηση στριμώχτηκαν οι Ελληνες εδω και στην Γέφυρα Άρτας. Αναγκαστικές λεηλασίες  υπήρξαν και τότε σύμφωνα με τις διηγήσεις ενος γερμανού αξιωματικού, που υπηρετούσε τους Οθωμανούς. Το Μάη του 1897 υπογράφτηκε έξω από το Ιμαρέτ η πρώτη ανακωχή στο μέτωπο Ηπείρου. Θα πρέπει να υποθέσουμε πώς από το 1821 και μετά ακόμη και από τους Οθωμανούς δεν πρέπει να έγιναν και πολλά για  να αποκατασταθεί το παλιό συγκρότημα. Οι καιροί είχαν αλλάξει και ίσως ήταν πλέον εκτός χρόνου. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ο χρόνος με την βοήθεια ανθρώπινου χεριού !

Eδώ μια μικρή περιγραφή απο τα άπαντα του Μακρυγιάννη ..(Φωτογραφία απο μέρος του πίνακα του Παν. Ζωγράφου με την μάχη στο Ιμαρέτ.)

Ἀπὸ τὸ πέρα μέρος συνάχτηκαν ὡς τρεῖς χιλιάδες, τοῦ Σουλιοῦ τὸ μέρος κι᾿ ὅλα τὰ χωριὰ ἐκεῖνα, καὶ οἱ Τοῦρκοι τοῦ Ἀλήπασσα, κεφαλὲς ῾σ αὐτεῖνο τὸ μέρος οἱ Ἕλληνες Νοτημπότσαρης, Φωτομάρας, Μαρκομπότσαρης, Δράκος, Βέικος, Τζαβελαῖγοι κι᾿ ἄλλοι ἀξιωματικοί, τῶν Τούρκων Ἀγοβάσιαρης, ὁ Σουλεϊμάνη Μέτος, τοῦ Μοῦρτο Τζάλιου τὸ παιδὶ κι᾿ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ Τοῦρκοι. Ἕλληνες ἀπὸ τὸ δώθε μέρος Γραμμενίτσας Τζερακλής, Καραϊσκάκης, Κουτελιδαῖγοι κι᾿ ἄλλοι ἀξιωματικοί. Ὅλοι αὐτεῖνοι πιάσαν τὸ Μαράτι ἀντίκρυα ἀπὸ τὴν Ἄρτα, εἶναι ὡς ἕνα κάρτο μακρυά, εἶναι περιβόλια κι᾿ ὀλίγα σπίτια κ᾿ ἕνα τζαμὶ πολλὰ δυνατό. Στάθηκαν εἰς Μαράτι αὐτεῖνοι ὅλοι. ..Καὶ πήγαμεν τὸ ἴδιον ἔτος, τῆς 15 Νοεβρίου. Τὴν ἴδια ῾μέρα οἱ Τοῦρκοι πεζούρα καὶ καβαλλαρία πῆγαν, ἕνα μεγάλο μέρος, ἀναντίον τῶν δικῶνε μας εἰς Μαράτι καὶ πολέμησαν οἱ Τοῦρκοι γενναίως τοὺς δικούς μας καὶ σκότωσαν καμπόσους καὶ πληγώσανε, καὶ τοὺς ρίξαν εἰς φυγὴ τοὺς δικούς μας. Καὶ μέσα εἰς τὸ τζαμὶ ἐκλείστη ὁ Καραϊσκάκης κι᾿ ὁ Μάρκος καὶ πολέμησαν γενναίως τοὺς Τούρκους, καὶ γύρισαν καὶ οἱ νικημένοι οἱ ἐδικοί μας κι᾿ ὅλοι συνφώνως μὲ τοῦ τζαμιοῦ κάμαν ἕναν μεγάλον σκοτωμὸν τῶν Τούρκων καὶ τοὺς βάλαν εἰς τὴν Ἄρτα.